Robert Dziekoński Mistrz Krwiecki sam jeden contra Ulicy Partyzantów

Robert Dziekoński

Mistrz Krawiecki

Sam jeden contra

Całej Ulicy Partyzantów

Tu w Gdańsku Wrzeszczu

I zawsze jest contra

Całej Ulicy

Ulicy Partyzantów

Tu w Gdańsku Wrzeszczu

I to wcale

Nie jest żart

Bo wiadomo

Zakład Dziekoński

To przykład smaku

To przykład stylu

To przykład ładu

I przykład harmonii

A cała Ulica Partyzantów

W Gdańsku Wrzeszczu

Jakiż to ład

Tu każdy co dzień

Chwyta co może

By przetrwać jakoś

Kolejny dzień

A nigdy nie jest

Nic a nic

Takie proste

Trzeba i iść

I kluczyć

I biec

A tu w Zakładzie 
Gdzie też zjesz 
Cukierek
I wypijesz dobrą kawę 
Bo to i Zakład 
I Pracownia
 







I Atelier
Robert Dziekoński

Inna epoka

Epoka ładu

Epoka harmonii

Przyjdziesz

Usiądziesz

I w fotel zapadasz się

Ze zdumienia

Bo cały świat ładu

Cały świat smaku

Cały świat stylu

W jednym polu widzenia

Twoich oczu

A więc i w zasięgu

W zasięgu dłoni

I tylko sięgnąć

Tylko podziwiać

 



I pomyśleć

Tutaj tak zawsze

Tutaj już tak

Od tylu tylu lat

I mistrz krawiectwa

Robert Dziekoński

Przy dobrej kawie

Tobie dopowie

Sekret tkwi

W tej krawieckiej igle

W tej krawieckiej materii

I w tej codziennej mierze

A miarę to ho ho

Mistrz Robert Dziekoński

To już od dziecka

Potrafił zawsze

Bezbłędnie brać

Za co nie raz

Iście po ojcowsku

Chwalił go Ojciec

Także krawiec

I także mistrz

Który przed laty

Tu do Gdańska przybył

Przed wielu wielu laty

A przybył

Z Podlasia wprost

I tak rozrasta się

Ta Krawiecka Rodzina

I już sami swoi

Gdański Krawiecki Cech

I to już norma

I to już misja

Codziennie dzień każdy

Od igły materii

I od porządnej miary

Wszystko zaczynać

I w tym partyzanckim porządku

Przy Ulicy Partyzantów

Wprowadzać ów dobry smak

Wprowadzać harmonię

Wprowadzać ład

Tylko żeby jeszcze

Każdy chciał

Porządnie wyglądać

Żeby tak naprawdę

Z głębokiej potrzeby

Samego Siebie

Tak modnie

Tak elegancko

Zawsze i wszędzie

Wyglądać chciał

To także i tu

Przy Ulicy Partyzantów

Tu w Gdańsku Wrzeszczu

Także zupełnie

Bardziej światowy

Bardziej unijny

I bardziej elegancki 

Bardziej dostatnio polski

Byłby cały świat

I patrzysz
Przez swoje okno

Gdy na to pozwoli

Zapracowany czas

Patrzysz 
Przez swoje okno
Witrynę
Swoich wszystkich lat

Mistrzu Krawiectwa

Robercie Dziekoński

Właściwie 
To jakże dobrze

Jakże dobrze 
Zna już Ciebie
ta coraz większa dzielnica 

I Gdańsk Wrzeszcz

I cała 
Metropolia Gdańsk

I coraz częściej

Coraz więcej mieszkańców

Przychodzi tu

Po ten Twój  smak

Po Twoja harmonię

Po Twój styl

Nie bacząc na to że jest to

Ulica Partyzantów
Jeszcze wielu obiektów
Z lat Pięćdziesiątych
Ale i zupełnie 
Nowoczesnych plomb
Plomb wilii i rezydencji

Już przez samą nazwę

Taki wojenny 
Niebezpieczny czas

Ale może nie jest to

Takie odległe od prawdy

Bo przecież także i dziś

I dziś codziennie

Trzeba o to swoje miejsce

O to swoje miejsce 

Po prostu

Walczyć 

Zmieniły się tylko

Metody walki

Może więc

I Mistrz Robert Dziekoński

Tak do końca nie jest

Tak bardzo contra 

Tej swojej Ulicy

Ulicy Partyzantów

Tu w Gdańsku Wrzeszczu

 
Stanisław Józef Zieliński

6.02.2019 r.
Ilustracje: 
Archiwum foto Atelier 
Robert Dziekoński
Stanisław J. Zieliński
Tekst 
Stanisław Józef Zieliński